اين اصطلاح از نام “نيكولا شوون” – يكى از سربازان ناپلئون
–
گرفته شده كه سرسپردگى افراطى و بيمارگونه به ناپلئون داشت.
شووينيسم به معناى
“برتريطلبى
خودمحورانه” است و غالباً به عنوان پسوندى براى ناسيوناليسمهاى افراطى
به كار ميرود. يك ناسيوناليست شووينيست، “ملت” خود را
برترين ملت جهان ميداند و
تمايلى استيلاجويانه براى به زير سلطه گرفتن ديگر اقوام و
ملل دارد. در زبان
انگليسى، شووينيسم به كنايه براى هرگونه زيادهروى
خودپرستانه به كار ميرود. از
سال 1831 ميلادى، با اجراى نمايشنامهاى كه شخصيت
برتريطلب خودمحور افراطى آن،
“شوون”
نام داشت، اين اصطلاح وارد ادبيات سياسى گرديد. وجه غالب ناسيوناليسم ايران
در عهد مشروطه و پهلوى، صبغهى شووينيستى داشته و دارند.
