|
الدعاء الثامن
و كان من دعائِهِ(عليه السلام) في الاستعاذةِ مِنَ المِكارِهِ
وَسَيِّئِ الاخلاق ومَذامِّ الافعالِ:
أَللَّهُمَّ إنِّي أعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجَـانِ الْحِرْصِ،
وَسَوْرَةِ الغَضَبِ وَغَلَبَةِ الْحَسَدِ وضَعْفِ الضَّبْرِ
وَقِلَّةِ الْقَنَاعَةِ وَشَكَاسَةِ الْخُلُقِ، وَإلْحَاحِ
الشَّهْوَةِ، وَمَلَكَةِ الْحَمِيَّةِ، وَمُتَابَعَةِ الْهَوَى،
وَمُخَالَفَةِ الْهُدَى، وَسِنَةِ الْغَفْلَةِ، وَتَعَاطِي
الْكُلْفَةِ، وَإيْثَارِ الْبَاطِلِ عَلَى الْحَقِّ وَالاصْرَارِ
عَلَى الْمَـأثَمِ، وَاسْتِصْغَـارِ الْمَعْصِيَـةِ،
وَاسْتِكْثَارِ الظَّاعَةِ، وَمُبَاهَاةِ الْمُكْثِرِينَ،
وَالازْرآءِ بِالْمُقِلِّينَ، وَسُوءِ الْوِلاَيَةِ لِمَنْ تَحْتَ
أَيْدِينَا وَتَرْكِ الشُّكْرِ لِمَنِ اصْطَنَعَ الْعَارِفَةَ
عِنْدَنَا، أَوْ أَنْ نَعْضُدَ ظَالِماً، أَوْ نَخْذُلَ
مَلْهُوفاً، أَوْ نَرُومَ مَا لَيْسَ لَنَا بِحَتقٍّ نُعْجَبَ،
أَوْ نَقُولَ فِي الْعِلْمِْ بِغَيْرِ عِلْم وَنَعُـوذُ بِـكَ أَنْ
نَنْطَوِيَ عَلَى غِشِّ أَحَد، وَأَنْ نُعْجَبَ بِأَعْمَالِنَا،
وَنَمُدَّ فِي آمَالِنَا.
وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ سُوءِ السَّرِيرَةِ، وَاحْتِقَارِ
الصَّغِيرَةِ، وَأَنْ يَسْتَحْوِذَ عَلَيْنَا الشَّيْطَانُ، أَوْ
يَنْكُبَنَـا الزَّمَانُ، أَوْ يَتَهَضَّمَنَا، السُّلْطَانُ.
وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ تَنَاوُلِ الاِسْرَافِ، وَمِنْ فِقْدَانِ
الْكَفَـافِ.
وَنَعُوذُ بِـكَ مِنْ شَمَاتَةِ الاَعْدَاءِ وَمِنَ الْفَقْرِ
إلَى الاَكْفَاءِ وَمِنْ مَعِيشَة فِي شِدَّة وَمَيْتَة عَلَى
غَيْـرِ عُدَّة.
وَنَعُـوذُ بِكَ مِنَ الْحَسْرَةِ الْعُظْمى، وَالْمُصِيبَةِ
الْكُبْرَى، وَأَشْقَى الشَّقَآءِ وَسُوءِ المئآبِ، وَحِرْمَانِ
الثَّوَابِ، وَحُلُولِ الْعِقَابِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ، وَأَعِذْنِي مِنْ كُلِّ
ذَلِكَ بِرَحْمَتِكَ وَجَمِيـعَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ
يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
ترجمه :
خدايا، من به تو پناه مى برم از طغيان حرص،
و تندى خشم، و غلبه حسد. و ضعف نيروى صبر، و كمى قناعت، و سوء خلق،
و افراط شهوت، و
غلبه عصبيت، و پيروى هوس، و مخالف هدايت، و از خواب غفلت، و اقدام
بر تكلف، و گزيدن
باطل بر حق، و پافشارى بر گناه، و خرد شمردن معصيت، و بزرگ شمردن
طاعت، و تفاخر
توانگران، و تحقير نسبت به درويشان، وكوتاهى در حق زيردستان. و
ناسپاسى نسبت به
كسى كه بر ما حقى داشته باشد. و از آنكه به ستمكارى كمك دهيم. يا
ستم زدهاى را خوار
گذاريم. يا آنچه را كه حق ما نيست بخواهيم. يا در علم از روى
بى اطلاعاعى و بر خلاف
عقيده سخنى گوئيم.
و پناه مىبريم به تو از آنكه قصد خيانت با كسى داشته باشيم. و
از آنكه در اعمالمان خود پسندى كنيم، و آرزوهاى خود را دراز
سازيم.
و پناه مى بريم
به تو از بدى باطن، و كوچك شمردن گناه خرد، و از آنكه شيطان بر
ما چيره گردد، يا
روزگار ما را واژگون بخت سازد، يا سلطان در بازه ما ستم كند.
و پناه مى بريم به تو
از دست آلودن به اسراف، و از نايافتن رزق كفاف و پناه مىبريم
به تو از شماتت
دشمنان و احتياج به همگنان، و زيستن در سختى، و مرگ بدون آمادگى، و
پناه مى بريم به
تو از عظيمترين حسرت و بزرگترين مصيبت و بدترين بدبختى، كه حسرت
قيامت و مصيبت در
دين و دخول به دوزخ است و از بدى عاقبت، و نوميدى از ثواب و
نزول عقاب.
خدايا بر
محمد و آلش رحمت فرست، و مرا و همه مؤمنين و مؤمنات را از همه اين
شرور پناه ده، اى
مهربانترين مهربانان.
الدعاء التاسع
و كان من دعائِهِ(عليه السلام) في الاشتياقِ إلى طَلَبِ المغفرةِ
من الله جلّ جلالُهُ:
أللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَصَيِّرْنَـا إلَى
مَحْبُوبِكَ مِنَ التَّوْبَةِ وَأَزِلْنَا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ
الاصْرَارِ.
أللَّهُمَّ وَمَتَى وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِين أَوْ
دُنْيَا فَأَوْقِعِ النَّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً، وَاجْعَلِ
التّوْبَةَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً. وَإذَا هَمَمْنَا
بِهَمَّيْنِ يُرْضِيكَ أَحَدُهُمَا عَنَّا وَيُسْخِطُكَ الاخَرُ
عَلَيْنَا، فَمِلْ بِنَا إلَى مَا يُرْضِيْكَ عَنَّا، وَأَوْهِنْ
قُوَّتَنَا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنَا، وَلاَ تُخَلِّ فِي ذلِكَ
بَيْنَ نُفُوسِنَا وَاخْتِيَارِهَا; فَإنَّهَا مُخْتَارَةٌ
لِلْبَاطِلِ إلاَّ مَا وَفَّقْتَ أَمَّارَةٌ بالسُّوءِ إلاّ مَا
رَحِمْتَ.
اللَّهمَّ وَإنَّكَ مِنَ الضَّعْفِ خَلَقْتَنَا، وَعَلَى
الْوَهْنِ بَنَيْتَنَا، وَمِنْ مَهِين ابْتَدَأتَنَا، فَلاَ حَوْلَ
لَنَا إلاّ بِقُوَّتِكَ وَلا قُوَّةَ لَنَا إلاّ بِقوَّتِكَ،
ولاقُوَّةَ لنا إلاّ ابِعَوْنِكَ. فَأيِّدْنَا بِتَوْفِيقِكَ
وَسَدِّدْنَا بِتَسْدِيدِكَ وَأعْمِ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا عَمَّا
خَالَفَ مَحَبَّتَكَ وَلا تَجْعَلْ لِشَيْء مِنْ جَوَارِحِنَا
نُفُوذاً فِي مَعْصِيَتِكَ.
اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَد وَآلِهِ وَاجْعَلْ هَمَسَاتِ
قُلُوبِنَا وَحَرَكَاتِ أَعْضَائِنَا، وَلَمَحَاتِ أَعْيُنِنَا،
وَلَهَجَاتِ ألسِنَتِنَا فِيْ مُوجِبَاتِ ثَوَابِكَ، حَتَّى لاَ
تَفُوتَنَا حَسَنَةٌ نَسْتَحِقُّ بِهَا جَزَآءَكَ، وَلا تَبْقَى
لَنَا سَيِّئـةٌ نَسْتَوْجِبُ بِهَا عِقَابَكَ.
ترجمه :
خدايا بر محمد و آلش رحمت فرست، و ما را بسر
منزل آن توبه
اى كه پسند تو است رهسپار ساز، و از اصرار بر
آنچه ناپسند تو است دور
گردان.
خدايا و هر زمان كه از ما تقصيرى سر زند كه مستوجب خسران در دين يا
زيان
در دنيا شويم، پس آن خسران را در آن يك كه زود گذرتر است (يعنى
دنيا) قرار ده و عفو
از عقوبتت را در آنچه دوامش طولانى
تر است (يعنى دين) بر قرار ساز
و چون آهنگ دو
كار كنيم كه يكى از آنها ترا از ما خشنود كند و آن ديگر ترا بر
ما خشمگين سازد.، پس
به آنچه ترا از ما خشنود كند متمايلمان ساز، و از قدرتمان بر آنچه
موجب خشم تو بر
ما است بكاه، و در اين مرحله نفس ما را در اختيار خود آزاد مگذار،
زيرا كه نفس ما
را در اختيار خود آزاد مگذار، زيرا كه نفس جز در آنجا كه توأش
توفيق دهى گزيننده
باطل است، و جز در آن مورد كه توأش رحم كنى بكار بد فرمان دهنده
است.
خدايا تو ما
را از ضعف آفريدهاى، و بر سستى بنياد كردهاى و آفرينشمان را از
آبى بىارزش آغاز
نمودهاى، پس ما را هيچگونه جنبشى نيست، مگر به نيروى تو. و
هيچ نيروئى، مگر به
يارى تو. پس ما را به توفيق خود تأييد فرماى. و بار شاد به راه
راست استوار ساز. و
چشمهاى دلمان را از آنچه بر خلاف محبت تو است، بر بند، و هيچ يك از
اعضاى ما را در
نافرمانى خود پيشرفت مده.
خدايا پس بر محمد و آلش رحمت فرست و رازهاى دلها، و
حركات اعضاء و نگاههاى دزديده چشمها و سخنان زبانهاى ما را در
امورى قرار ده كه
موجب ثواب تو باشد، تا كار نيكى كه به وسيله آن سزاوار پاداش تو
شويم و از ما فوت
نگردد، و كار بدى كه در اثر آن مستوجب عقابت گرديم براى ما
باقى نماند.
الدعاء العاشِرُ
و كان من دعائه(عليه السلام) في اللّجأَ إلى الله:
اللّهُمَّ إن تَشَأْ تَعْفُ عَنّا فَبِفضْلِكَ، وَانْ تَشَأْ
تُعَذِّبْنا فَبَعدْلِكَ. فَسَهِّلْ لَنَا عَفْوَكَ بِمنِّكَ،
وَأَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ بِتَجاوُزكَ; فَإنَّهُ لاَطاقَةَ لَنَا
بَعدِكَ، وَلاَنجاةَ لاحَد دُوْنَ عَفْوِكَ.
يا غَنِيَّ الاغْنياء، هَا نَحَنُ عِبادُكَ، وَأَنَا أَفْقَراء
إليْكَ فَأجْبُرْ فاقَتَنا بِوُسْعِكَ، ولاتَقْطَعَ رَجَاء
نابِمَنْعِكَ فَتَكُوْنَ قد أَشْقَيْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ بِكَ،
وَجَرَمْتَ مَنِ آسْتَرْفَدَ فَضْلَكَ.
فَإلى مَنْ حيْنئذ مُنْقَلَبُنَا عَنْكَ، وإلى أيْنَ مَذهَبُنَا
عن بَابِكَ؟
سُبْحَنَكَ إنَحْنُ المضْطُّرون الذّينَ أَوْجَبْتَ إجابَتَهُمْ،
وَأهْلُ السُّوْء الذّيْنَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ.
وَأَشْبَـهُ الاَشْياءِ بِمَشِيَّتِـكَ، وَأَوْلَى الامُورِ بِكَ
فِيْ عَظَمَتِكَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَكَ، وَغَوْثُ مَنِ
اسْتَغَاثَ بِكَ، فَارْحَمْ تَضَرُّعَنَا إلَيْكَ، وَأَغْنِنَا إذْ
طَرَحْنَـا أَنْفُسَنَا بَيْنَ يَـدَيْكَ.
أللَّهُمَّ إنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ شَمِتَ بِنَا إذْ شَايَعْنَاهُ
عَلَى مَعْصِيَتِكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد وَآلِهِ وَلا
تُشْمِتْهُ بِنَا بَعْدَ تَرْكِنَا إيَّاهُ لَكَ، وَرَغْبَتِنَا
عَنْهُ إلَيْكَ.
ترجمه :
خدايا اگر خواهى كه از ما در گذرى، پس به
سبب تفضل تو است. و اگر خواهى كه ما را عذاب كنى پس به موجب عدل تو
است، پس به آئين
انعام خود عفو خويش را بىدريغ بما ارزانى دار، و به سنت گذشت خود
ما را از عذاب
خويش ايمن ساز. زيرا كه ما تاب تحمل عدل ترا نداريم، و بىمدد
عفوت براى احدى از ما
نجاتى نيست.
اى بى نياز بى نيازان، اينك ما بندگان توئيم در پيشگاه تو، و من
از همه
محتاجان بتو محتاج ترم. پس به توانگرى خود فقر ما را جبران كن و
رشته اميد ما را با
تيغ دريغ مبُر كه اگر چنين كنى كسى را كه از رحمت تو نيكبختى
طلبيده بدبخت
ساختهاى، و آن را كه از فضل تو اعانت خواسته نوميد كرده اى.
پس در اين صورت بازگشت
ما از طرف تو بسوى كه خواهد بود؟ و از در خانه تو به كجا
خواهيم رفت؟
منزهى تو اى
خدا، از آنكه ما را از درگاه خود برانى مائيم آن درماندگان كه
اجابتشان را واجب
ساختهاى، و مائيم آن گرفتاران رنج كه رفع گرفتارى را به ايشان
وعده دادهاى. و
مناسبترين چيزها به مقتضاى مشيت تو، و سزاوارترين كارها براى تو در
آئين عظمتت،
رحمت آوردن بر كسى است كه از تو طلب رحمت كند، و فرياد رسى كه از
تو فرياد رسى
خواهد پس بر زارى ما نزد خود رحمت آور. و براى آنكه خود را در
پيشگاه به خاك
افكنده ايم از گرفتارى نجاتمان بخش.
خدايا شيطان كه از او پيروى كرديم ما را
شماتت كرد پس بر محمد و آلش رحمت فرست. و اكنون كه
او را براى تو ترك كرديم و از طرف او بسوى
تو متوجه شديم او را بر ما مجال شماتت مده.
| 
