|
الدعاءالثاني و
الخمسون
وَ كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي الْإِلْحَاحِ
عَلَى اللّهِ
تَعَالَى:
يَا اللّهُ الّذِي لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ
وَ لَا فِي
السّمَاءِ، وَ كَيْفَ يَخْفَى عَلَيْكَ يَا إِلَهِي مَا أَنْتَ
خَلَقْتَهُ، وَ
كَيْفَ لَا تُحْصِي مَا أَنْتَ صَنَعْتَهُ، أَوْ كَيْفَ يَغِيبُ
عَنْكَ مَا أَنْتَ
تُدَبّرُهُ، أَوْ كَيْفَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَهْرُبَ مِنْكَ مَنْ
لَا حَيَاةَ لَهُ
إِلّا بِرِزْقِكَ، أَوْ كَيْفَ يَنْجُو مِنْكَ مَنْ لَا مَذْهَبَ
لَهُ فِي غيْرِ
مُلْكِكَ.
سُبْحَانَكَ أَخْشَى خَلْقِكَ لَكَ أَعْلَمُهُمْ بِكَ، وَ
أَخْضَعُهُمْ لَكَ أَعْمَلُهُمْ بِطَاعَتِكَ، وَ أَهْوَنُهُمْ
عَلَيْكَ مَنْ أَنْتَ
تَرْزُقُهُ وَ هُوَ يَعْبُدُ غَيْرَكَ
سُبْحَانَكَ لَا يَنْقُصُ سُلْطَانَكَ
مَنْ أَشْرَكَ بِكَ، وَ كَذّبَ رُسُلَكَ، وَ لَيْسَ يَسْتَطِيعُ
مَنْ كَرِهَ
قَضَاءَكَ أَنْ يَرُدّ أَمْرَكَ، وَ لَا يَمْتَنِعُ مِنْكَ مَنْ
كَذّبَ
بِقُدْرَتِكَ، وَ لَا يَفُوتُكَ مَنْ عَبَدَ غَيْرَكَ، وَ لَا
يُعَمّرُ فِي
الدّنْيَا مَنْ كَرِهَ لِقَاءَكَ.
سُبْحَانَكَ مَا أَعْظَمَ شَأْنَكَ، وَ
أَقْهَرَ سُلْطَانَكَ، وَ أَشَدّ قُوّتَكَ، وَ أَنْفَذَ أَمْرَكَ
سُبْحَانَكَ
قَضَيْتَ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ الْمَوْتَ مَنْ وَحّدَكَ وَ
مَنْ كَفَرَ بِكَ، وَ
كُلٌّ ذَائِقُ الْمَوْتِ، وَ كُلٌّ صَائِرٌ إِلَيْكَ،
فَتَبَارَكْتَ وَ
تَعَالَيْتَ لَا إِلَهَ إِلّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ.
آمَنْتُ بِكَ،
وَ صَدّقْتُ رُسُلَكَ، وَ قَبِلْتُ كِتَابَكَ، وَ كَفَرْتُ
بِكُلّ مَعْبُودٍ
غَيْرِكَ، وَ بَرِئْتُ مِمّنْ عَبَدَ سِوَاكَ.
اللّهُمّ إِنّي أُصْبِحُ وَ
أُمْسِي مُسْتَقِلّا لِعَمَلِي، مُعْتَرِفاً بِذَنْبِي، مُقِرّاً
بِخَطَايَايَ،
أَنَا بِإِسْرَافِي عَلَى نَفْسِي ذَلِيلٌ، عَمَلِي أَهْلَكَنِي،
وَ هَوَايَ
أَرْدَانِي، وَ شَهَوَاتِي حَرَمَتْنِي.
فَأَسْأَلُكَ يَا مَوْلَايَ سُؤَالَ
مَنْ نَفْسُهُ لَاهِيَةٌ لِطُولِ أَمَلِهِ، وَ بَدَنُهُ غَافِلٌ
لِسُكُونِ
عُرُوقِهِ، وَ قَلْبُهُ مَفْتُونٌ بِكَثْرَةِ النّعَمِ عَلَيْهِ،
وَ فِكْرُهُ
قَلِيلٌ لِمَا هُوَ صَائِرٌ إِلَيْهِ.
سُؤَالَ مَنْ قَدْ غَلَبَ عَلَيْهِ
الْأَمَلُ، وَ فَتَنَهُ الْهَوَى، وَ اسْتَمْكَنَتْ مِنْهُ
الدّنْيَا، وَ أَظَلّهُ
الْأَجَلُ، سُؤَالَ مَنِ اسْتَكْثَرَ ذُنُوبَهُ، وَ اعْتَرَفَ
بِخَطِيئَتِهِ،
سُؤَالَ مَنْ لَا رَبّ لَهُ غَيْرُكَ، وَ لَا وَلِيّ لَهُ دُونَكَ،
وَ لَا مُنْقِذَ
لَهُ مِنْكَ، وَ لَا مَلْجَأَ لَهُ مِنْكَ، إِلّا إِلَيْكَ.
إِلَهِي أَسْأَلُكَ
بِحَقّكَ الْوَاجِبِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِكَ، وَ بِاسْمِكَ
الْعَظِيمِ الّذِي
أَمَرْتَ رَسُولَكَ أَنْ يُسَبّحَكَ بِهِ، وَ بِجَلَالِ وَجْهِكَ
الْكَرِيمِ،
الّذِي لَا يَبْلَى وَ لَا يَتَغَيّرُ، وَ لَا يَحُولُ وَ لَا
يَفْنَى، أَنْ
تُصَلّيَ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ، وَ أَنْ تُغْنِيَنِي
عَنْ كُلّ شَيْءٍ
بِعِبَادَتِكَ، وَ أَنْ تُسَلّيَ نَفْسِي عَنِ الدّنْيَا
بِمَخَافَتِكَ، وَ أَنْ
تُثْنِيَنِي بِالْكَثِيرِ مِنْ كَرَامَتِكَ بِرَحْمَتِكَ.
فَإِلَيْكَ أَفِرّ، و
مِنْكَ أَخَافُ، وَ بِكَ أَسْتَغِيثُ، وَ إِيّاكَ أَرْجُو، وَ لَكَ
أَدْعُو، وَ
إِلَيْكَ أَلْجَأُ، وَ بِكَ أَثِقُ، وَ إِيّاكَ أَسْتَعِينُ، وَ
بِكَ أُومِنُ، وَ
عَلَيْكَ أَتَوَكّلُ، وَ عَلَى جُودِكَ وَ كَرَمِكَ أَتّكِلُ.
ترجمه
:
اى خدائى كه چيزى در
آسمان و زمين بر تو پوشيده نمىماند، و
چگونه بر تو پوشيده بماند - اى معبود من -
آنچه تو خود آن را آفريده اى؟
و چگونه نشناسى آنچه را كه تو خود ساختهاى، يا چگونه
از نظر تو غائب شود آنچه تو آن را به عنايت خود روبراه مىسازى؟
يا چگونه مى تواند
از تو بگريزد كسى كه جز به روزى تو حيات
ندارد؟
يا چگونه از تو نجات يابد آنكه در
غير ملك تو راهى نمى يابد، منزهى تو! ترسندهترين خلق تو، در
پيشگاه جلالت داناترين
آنها نسبت به تو است، و خاضعترين ايشان در مقام عظمت تو عاملترين
ايشان به طاعت
تو است، و خوارترين ايشان در نظر تو كسى است كه تو او را روزى مى
دهى و او غير ترا
عبادت مى كند.
منزهى تو، هر كه بتو شرك آورد و پيغمبرانت را تكذيب كند از
پادشاهى
تو نمى كاهد و هر كه حكم ترا نپسندد نمى تواند فرمانت را رد
كند، و هر كه قدرتت را
انكار كند، خود را از غلبه قدرت تو باز
نمىدارد و هر كه غير ترا بندگى كند از دست
مؤاخذه تو بدر نمىرود و هر كه لقاى ترا مكروه دارد در دنيا جاويد
زيست نمى كند.
منزهى تو، چه عظيم است شأن تو! و چه قاهر است پادشاهى تو! و چه
سخت است نيروى تو! و
چه نافذ است فرمان تو! منزهى تو، همه
آفريدگانت را به مرگ محكوم كرده اى، چه آن كس
كه ترا به توحيد بستايد، و چه آن كس كه ترا انكار كند، و ايشان
همگى چشنده مرگند، و
يكسره بسوى تو باز گردنده اند.
پس تو از هر نقص و عيب منزهى و از همگان برترى. نيست
معبودى جز تو كه تنهائى و شريكى ندارى. بتو
ايمان آوردم و پيغمبرانت را تصديق كردم،
و كتابت را پذيرفتم، و بهر معبودى جز تو كافر شدم، و از هر كه غير
ترا پرستيد بيزار
گشتم.
خدايا من صبح و شام مى كنم در حالى كه عمل خود را اندك مى
شمارم، و به
گناه خود معترفم، و به خطاهاى خود مقرم. من
به سبب اسرافم در باره خويش خوارم. عملم
دستخوش هلاكم ساخته، و هواى نفسم مرا بميرانده، و شهواتم محرومم
كرده.
پس از تو
مسئلت مى كنم - اى مولاى من - مانند سؤال
كسى كه نفس او به علت درازى آرزويش غافل
است، و بدنش به سبب تنپروريش بى خبر و بى حركت و دلش به علت
فزونى نعمتهايش گرفتار
است، و انديشه اش نسبت به فرجام كارش كم است، مانند سؤال كسى كه
آرزو بر او چيره
شده و هواى نفس گرفتارش ساخته، و دنيا بر او دست يافته، و مرگ بر
او سايه انداخته
است. مانند سؤال كسى كه گناهان خود را بسيار شمرده، و به خطاى خود
اعتراف كرده:
مانند سؤال كسى كه پروردگارى جز تو و دوستى غير از تو ندارد، و
رهاننده اى براى او
از تو، و پناهگاهى براى او از تو جز بسوى تو نيست.
اى معبود من ترا مسئلت مى كنم
بحق واجب و لازمت، بر همه آفريدگانت و به آن نام بزرگت كه پيغمبرت
را فرمان دادى تا
ترا به آن نام تسبيح كند و بزرگى ذات بزرگوار تو كه كهنه نمى شود
و ديگرگون
نمى گردد، و تغيير حال نمىدهد، و فنا نمى پذيرد، كه رحمت فرستى
بر محمد و آل محمد،
و مرا به عبادت خود از هر چيزى بى نياز كنى، و با ترس خود دل مرا
از دنيا سرد سازى،
و به رحمت خود با ارمغانهاى فراوان كرامت خود باز گردانى، زيرا كه
من بسوى تو
مى گريزم، و از تو مى ترسم و از تو فرياد رسى مى خواهم.
و بتو اميدوارم و ترا
مى خوانم و بسوى تو پناه مى آورم. و بتو اطمينان دارم، و از تو
مدد مىطلبم، و بتو
مى گروم، و بر تو توكل مى كنم، و بر جود و كرم تو اعتماد مى
ورزم.
الدعاءالثالث و
الخمسون
وَ
كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي التّذَلّلِ لِلّهِ
عَزّ وَ
جَلّ:
رَبّ أَفْحَمَتْنِي ذُنُوبِي، وَ انْقَطَعَتْ مَقَالَتِي،
فَلاحُجّةَ لِي، فَأَنَا الْأَسِيرُ بِبَلِيّتِي، الْمُرْتَهَنُ
بِعَمَلِي،
الْمُتَرَدّدُ فِي خَطِيئَتِي، الْمُتَحَيّرُ عَنْ قَصْدِي،
الْمُنْقَطَعُ
بِي.
قَدْ أَوْقَفْتُ نَفْسِي مَوْقِفَ الْأَذِلّاءِ الْمُذْنِبِينَ،
مَوْقِفَ
الْأَشْقِيَاءِ الْمُتَجَرّينَ عَلَيْكَ، الْمُسْتَخِفّينَ
بِوَعْدِكَ
سُبْحَانَكَ أَيّ جُرْأَةٍ اجْتَرَأْتُ عَلَيْكَ، وَ أَيّ
تَغْرِيرٍ
غَرّرْتُ بِنَفْسِي
مَوْلَايَ ارْحَمْ كَبْوَتِي لِحُرّ وَجْهِي وَ زَلّةَ
قَدَمِي، وَ عُدْ بِحِلْمِكَ عَلَى جَهْلِي وَ بِإِحْسَانِكَ عَلَى
إِسَاءَتِي،
فَأَنَا الْمُقِرّ بِذَنْبِي، الْمُعْتَرِفُ بِخَطِيئَتِي، وَ
هَذِهِ يَدِي وَ
نَاصِيَتِي، أَسْتَكِينُ بِالْقَوَدِ مِنْ نَفْسِي، ارْحَمْ
شَيْبَتِي، وَ نَفَادَ
أَيّامِي، وَ اقْتِرَابَ أَجَلِي وَ ضَعْفِي وَ مَسْكَنَتِي وَ
قِلّةَ
حِيلَتِي.
مَوْلَايَ وَ ارْحَمْنِي إِذَا انْقَطَعَ مِنَ الدّنْيَا أَثَرِي،
وَ
امّحَى مِنَ الْمَخْلُوقِينَ ذِكْرِي، وَ كُنْتُ مِنَ
الْمَنْسِيّينَ كَمَنْ قَدْ
نُسِيَ
مَوْلَايَ وَ ارْحَمْنِي عِنْدَ تَغَيّرِ صُورَتِي وَ حَالِي إِذَا
بَلِيَ جِسْمِي، وَ تَفَرّقَتْ أَعْضَائِي، وَ تَقَطّعَتْ
أَوْصَالِي، يَا
غَفْلَتِي عَمّا يُرَادُ بِي.
مَوْلَايَ وَ ارْحَمْنِي فِي حَشْرِي وَ نَشْرِي،
وَ
اجْعَلْ فِي ذَلِكَ الْيَوْمِ مَعَ أَوْلِيَائِكَ مَوْقِفِي، وَ
فِي أَحِبّائِكَ
مَصْدَرِي، وَ فِي جِوَارِكَ مَسْكَنِي، يَا رَبّ الْعَالَمِينَ.
ترجمه
:
اى پروردگار من، گناهانم مرا خاموش ساخته، و
رشته گفتارم را بگسيخته است، زيرا حجتى برايم نمانده است، و از اين
رو به بليه خود
اسير، و به كردار خود در گرو، و در خطاى خود سرگشته، و از مقصد خود
سرگردان و در
راه درمانده ام هم اكنون نفس خويش را در موقف ذليلان گناهكار
داشته ام، در موقف
بدبختانى كه بر تو جرى شده اند، و وعده ترا سرسرى شمرده
اند.
منزهى تو! به چه
جرأت بر تو دليرى كردم؟! و به كدام فريب
خود را به مهلكه افكندم؟!
مولاى من، رحمت
آور بر زمين خوردنم با صفحه صورتم، و بر
لغزيدن گامم و ببخش به حلم خود بر نادانيم،
و به احسان خود بر بدكرداريم.
زيرا منم كه به گناه خود مقر، و به خطاى خود معترفم،
و اين دست و سر من است كه براى قصاص از نفس خويش آن را به زارى
تسليم كرده ام. بر
پيرى و به آخر رسيدن عمر و نزديك شدن مرگ و ناتوانى و مسكينى و
بيچارگيم رحمت آور.
اى مولاى من، و چون نشان من از دنيا منقطع شود، و يادم از ميان
آفريدگان محو گردد،
و همچون كسى كه يكباره از ياد برود، از
فراموش شدگان گردم، بر من رحمت آور اى مولاى
من و هنگام ديگرگون شدن صورت و حالم، آنگاه كه بدنم بپوسد، و
اعضايم از هم بپاشد، و
پيونده ايم بگسلد، بر من رحمت آور. اى واى از بى خبرى من از آنچه
در باره ام اراده
شده.
مولاى من، و هنگام زنده كردن و برانگيختنم بر من رحمت آور، و
در آن روز توقفم
را با دوستانت، و به راه افتادنم را از
موقف حشر به دار جزاء در سلك يارانت، و
مسكنم را در جوارت قرار ده، اى پروردگار
جهانيان.
الدعاءالرابع و
الخمسون
وَ
كَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السّلَامُ فِي اسْتِكْشَافِ
الْهُمُومِ:
يَا فَارِجَ الْهَمّ، وَ كَاشِفَ الْغَمّ، يَا رَحْمَانَ
الدّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ رَحِيمَهُمَا، صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ
وَ آلِ مُحَمّدٍ،
وَ
افْرُجْ هَمّي، وَ اكْشِفْ غَمّي.
يَا
وَاحِدُ يَا أَحَدُ يَا صَمَدُ يَا
مَنْ لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً
أَحَدٌ، اعْصِمْنِي
وَ
طَهّرْنِي، وَ اذْهَبْ بِبَلِيّتِي.
وَ اقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيّ وَ
الْمُعَوّذَتَيْنِ وَ قُلْ هُوَ اللّهُ أَحَدٌ، وَ
قُلْ:
اللّهُمّ إِنّي
أَسْأَلُكَ سُؤَالَ مَنِ اشْتَدّتْ فَاقَتُهُ، وَ ضَعُفَتْ
قُوّتُهُ، وَ كَثُرَتْ
ذُنُوبُهُ، سُؤَالَ مَنْ لَا يَجِدُ لِفَاقَتِهِ مُغِيثاً، وَ لَا
لِضَعْفِهِ
مُقَوّياً، وَ لَا لِذَنْبِهِ غَافِراً غَيْرَكَ، يَا ذَا
الْجَلَالِ وَ
الْإِكْرَامِ أَسْأَلُكَ عَمَلًا تُحِبّ بِهِ مَنْ عَمِلَ بِهِ، وَ
يَقِيناً
تَنْفَعُ بِهِ مَنِ اسْتَيْقَنَ بِهِ حَقّ الْيَقِينَ فِي نَفَاذِ
أَمْرِكَ.
اللّهُمّ صَلّ عَلَى مُحَمّدٍ وَ آلِ مُحَمّدٍ، وَ اقْبِضْ عَلَى
الصّدْقِ نَفْسِي، وَ اقْطَعْ مِنَ الدّنْيَا حَاجَتِي، وَ اجْعَلْ
فِيمَا عِنْدَكَ
رَغْبَتِي شَوْقاً إِلَى لِقَائِكَ، وَ هَبْ لِي صِدْقَ
التّوَكّلِ
عَلَيْكَ.
أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ كِتَابٍ قَدْ خَلَا، وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ
شَرّ كِتَابٍ قَدْ خَلَا، أَسْأَلُكَ خَوْفَ الْعَابِدِينَ لَكَ،
وَ عِبَادَةَ
الْخَاشِعِينَ لَكَ، وَ يَقِينَ الْمُتَوَكّلِينَ عَلَيْكَ، وَ
تَوَكّلَ
الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْكَ.
اللّهُمّ اجْعَلْ رَغْبَتِي فِي مَسْأَلَتِي مِثْلَ
رَغْبَةِ أَوْلِيَائِكَ فِي مَسَائِلِهِمْ، وَ رَهْبَتِي مِثْلَ
رَهْبَةِ
أَوْلِيَائِكَ، وَ اسْتَعْمِلْنِي فِي مَرْضَاتِكَ عَمَلًا لَا
أَتْرُكُ مَعَهُ
شَيْئاً مِنْ دِينِكَ مَخَافَةَ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِكَ.
اللّهُمّ هَذِهِ حَاجَتِي
فَأَعْظِمْ فِيهَا رَغْبَتِي، وَ أَظْهِرْ فِيهَا عُذْرِي، وَ
لَقّنّي فِيهَا
حُجّتِي، وَ عَافِ فِيهَا جَسَدِي.
اللّهُمّ مَنْ أَصْبَحَ لَهُ ثِقَةٌ أَوْ
رَجَاءٌ غَيْرُكَ، فَقَدْ أَصْبَحْتُ وَ أَنْتَ ثِقَتِي وَ
رَجَائِي فِي الْأُمُورِ
كُلّهَا، فَاقْضِ لِي بِخَيْرِهَا عَاقِبَةً، وَ نَجّنِي مِنْ
مَضَلّاتِ الْفِتَنِ
بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ.
وَ
صَلّى اللّهُ عَلَى سَيّدِنَا
مُحَمّدٍ رَسُولِ اللّهِ الْمُصْطَفَى وَ عَلَى آلِهِ الطّاهِرِينَ.
ترجمه
:
اى زداينده اندوه، و اى زايل كننده غم، اى
بخشنده در دنيا و آخرت، و مهربان در هر دو
سراى، بر محمد و آل محمد رحمت فرست، و
اندوه مرا بر طرف كن، و غمم را بزداى. اى
يگانه، اى يكتا، اى بى نياز، اى كسى كه
نزاده و زائيده نشده، و هيچ همتائى نداشته،
مرا نگاه دار و پاك ساز، و گرفتاريم را
بر طرف كن .
و آية الكرسى و معوذتين و قل هو الله احد را بخوان و بگو:
خدايا
من از تو مسئلت مى كنم، همچون سؤال كسى كه
احتياجش سخت، و نيرويش سست، و گناهانش
انبوه شده همچون سؤال كسى كه براى حاجت خود
فرياد رسى، و براى ناتوانيش نيرو
دهنده اى، و براى گناهش آمرزنده اى جز تو
نمى يابد. اى صاحب جلال و اكرام. توفيق
عملى را از تو مى خواهم كه بوسيله آن هر
كه آن را بجا آورد او را دوست دارى.
و
يقينى را كه هر كس در جريان قضاى تو به آن
متيقن شود او را بدان وسيله سود دهى.
خدايا، رحمت فرست بر محمد و آل محمد و دلم را بسوى راستى فرا
كش، و حاجتم را از
دنيا بگسل و رغبتم را از سر شوق به لقايت
در آنچه نزد تو است. قرار ده، و صدق توكل
بر خويش را بر من ارزانى دار. ترا از خير سرنوشت گذشته مسئلت مى
كنم، و از شر آن
بتو پناه مى
برم. ترس عبادتكاران ترا. و عبادت خاشعان در پيشگاه
ترا، و يقين توكل
كنندگان بر ترا، و توكل مؤمنان بتو را، از تو مسئلت دارم.
خدايا رغبت مرا در
مسئلتم مانند رغبت دوستانم در مسئلتهاشان،
و ترسم را مانند ترس اوليائت قرار ده، و
مرا در خشنودى خود چنان بكار دار كه با وجود آن چيزى از دين تو را
به علت ترس از
آفريده اى ترك نكنم.
خدايا اين حاجت من است، پس رغبتم را در آن عظيم ساز، و عذر
مرا در آن، آشكار گردان. و حجتم را در آن بر زبانم گذار و بدنم را
در آن عافيت بخش.
خدايا هر كه صبح كند در حالى كه به غير از تو اعتماد و اميدى
داشته باشد، پس من
صبح كردم. در حالى كه اعتماد و اميدم در
همه كارها توئى. پس به نيك فرجامترين آنها
برايم حكم كن، و مرا به رحمت خود از فتنه هاى گمراه كننده نجات
بخش.
اى مهربانترين
مهربانان.و خداى رحمت فرستد بر سيد ما محمد پيغمبر خدا كه برگزيده است،
و بر آل
او كه پاكانند. | 
