|
الدّعاء الثّاني
وكان من دعائه (عليه السلام) بعد هذا التّحميد الصّلاة على رسوله
(صلى الله عليه وآله):
وَالْحَمْدُ للهِ الَّذِي مَنَّ عَلَيْنَا
بِمُحَمَّد نَبِيِّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَآلِهِ دُونَ الاُمَمِ
الْمَـاضِيَةِ وَالْقُـرُونِ السَّالِفَةِ بِقُدْرَتِهِ الَّتِي
لاَ تَعْجِزُ عَنْ شَيْء وَ إنْ عَظُمَ، وَ لا يَفُوتُهَا شَيءٌ
وَإنْ لَطُفَ، فَخَتَمَ بِنَا عَلَى جَمِيع مَنْ ذَرَأَ وَ
جَعَلَنَا شُهَدَاءَ عَلَى مَنْ جَحَدَ وَكَثَّرَنا بِمَنِّهِ
عَلَى مَنْ قَلَّ.
اللّهمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّد أَمِينِكَ
عَلَى وَحْيِكَ، وَنَجِيبِكَ مِنْ خَلْقِكَ، وَ صَفِيِّكَ مِنْ
عِبَادِكَ، إمَامِ الرَّحْمَةِ وَقَائِدِ الْخَيْرِ وَ مِفْتَاحِ
الْبَرَكَةِ، كَمَا نَصَبَ لاَِمْرِكَ نَفْسَهُ، وَ عَرَّضَ فِيْكَ
لِلْمَكْرُوهِ بَدَنَهُ، وَكَاشَفَ فِي الدُّعَآءِ إلَيْكَ
حَامَّتَهُ وَ حَارَبَ فِي رِضَاكَ أسْرَتَهُ وَقَطَعَ فِىْ
إحْياءِ دِينِـكَ رَحِمَهُ وَاقصَى الادْنَيْنَ عَلَى
جُحُـودِهِمْ، وَقَرَّبَ الاقْصَيْنَ عَلَى اسْتِجَابَتِهِمْ لَكَ
وَ والَى فِيكَ الابْعَدِينَ، وَ عَادى فِيكَ الاقْرَبِينَ،
وَأدْأبَ نَفْسَهُ فِي تَبْلِيغِ رِسَالَتِكَ وَأَتْعَبَهَا
بِالدُّعآءِ إلَى مِلَّتِكَ وَ شَغَلَهَا بِالنُّصْحِ لاَِهْلِ
دَعْوَتِكَ، وَهَاجَرَ إلَى بِلاَدِ الْغُرْبَةِ وَمحَلِّ النَّأيِ
عَنْ مَوْطِنِ رَحْلِهِ، وَمَوْضِـعِ رِجْلِهِ وَمَسْقَطِ رَأسِهِ
وَمَأنَسِ نَفْسِهِ إرَادَةً مِنْهُ لاعْزَازِ دِيْنِكَ،
واسْتِنْصَاراً عَلَى أَهْلِ الْكُفْرِ بِكَ، حَتّى اسْتَتَبَّ
لَهُ مَا حَاوَلَ فِي أَعْدَائِكَ، وَاسْتَتَمَّ لَهُ مَا دَبَّرَ
فِي أوْلِيآئِكَ، فَنَهَدَ إلَيْهِمْ مُسْتَفْتِحاً بِعَوْنِكَ
وَمُتَقَوِّياً عَلَى ضَعْفِهِ بِنَصْرِكَ، فَغَزَاهُمْ فِي عُقْرِ
دِيَارِهِمْ وَهَجَمَ عَلَيْهِمْ فِي بُحْبُوحَةِ قَرَارِهِمْ
حَتّى ظَهَر أَمْرُكَ، وَعَلَتْ كَلِمَتُكَ وَلَوْ كَرِهَ
الْمُشْرِكُونَ.
اللَهُمَّ فَارْفَعْهُ بِمَا كَدَحَ فِيكَ
إلَى الدَّرَجَةِ الْعُلْيَا مِنْ جَنَّتِكَ، حَتَّى لاَ يُسَاوَى
فِي مَنْزِلَة وَلا يُكَاْفَأَ فِي مَرْتَبَة وَلاَ يُوَازِيَهُ
لَدَيْكَ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَلا نبيٌّ مُرْسَلٌ، وَعَرِّفْهُ فِي
أهْلِهِ الطّاهِرِينَ وَاُمَّتِهِ الْمُؤْمِنِينَ مِنْ حُسْنِ
الشَّفَاعَةِ أجَلَّ مَا وَعَدْتَهُ يَا نَافِذَ الْعِدَةِ يَا
وَافِىَ الْقَوْلِ يَا مُبَدِّلَ السّيِّئات بِأضْعَافِهَا مِنَ
الْحَسَنَاتِ إنَّكَ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ الْجَوَادُ
اَلْكَرِيمُ.
ترجمه
:
سپاس خدائى را كه نعمت
وجود محمد صلى الله عليه و آله را بما ارزانى داشت، نه بر امم
گذشته و قرون در
نوشته؛ به آن قدرت خود كه از هيچ چيز به هر بزرگى كه باشد فرو
نمىماند، و چيزى به
هر خردى كه باشد از آن فوت نمىگردد. پس ما را خاتم همه
آفريدگان از امم قرار داد،
و بر منكران گواه گرفت، و در پرتو لطف خود، بر اممى كه از جهت
شماره و ثروت و قدرت
اندك بودند، فزونى بخشيد.
خدايا، پس رحمت فرست بر محمد: امين تو بر وحيت، و
برگزيدهات از آفريدگانت، و پسنديدهات از بندگانت، امام رحمت و
قافله سالار خير و
بركت، همچنانكه او براى اجراى فرمان تو جان خويش را به مشقت
انداخت، و در راه تو
بدن خود را آماج تيرهاى آزار ساخت، و در دعوت بسوى تو با
خويشان خود در افتاد و
براى خشنودى تو با قبيله خود كارزار نمود و در راه احياى دين تو
رشته خويشاوندى خود
را بگسيخت و نزديكترين بستگانش رابه علت اصرار بر انكار تو از خويش
دور كرد و
دورترين مردم را به جهت پذيرفتن دين تو به خود نزديك ساخت، و
براى تو با دورترين
مردم دوستى گزيد و با نزديكترين آنها دشمنى ورزيد،و جان خود را در
رساندن پيام تو
فرو خست و به سبب دعوت به شريعت تو به رنج افكند و به نصيحت
پذيرندگان دعوتت مشغول
داشت و به سرزمين غربت و محل دورى از جايگاه اهل و عشيرت و
منشأ و مولد و آرامگاه
جانش هجرت كرد، به قصد آنكه دين ترا عزيز سازد و بر كافران بتو
غلبه كند تا تصميمش
در باره دشمنان تو راست و استوار آمد، و تدبيرش در باره دوستانت به
كمال پيوست، پس
در حالى كه از تو يارى مىجست و در ناتوانى از تو نيرو
مىگرفت؛ به جنگ دشمنان
برخاست تا به كنج خانههاشان لشگر كشيد، و در ميان آرامگاهشان بر
ايشان هجوم برد،
تا فرمان تو آشكار و كلمهات بلند گرديد؛ اگر چه مشركين كراهت مى
داشتند.
خدايا
پس به سبب زحمتى كه براى تو كشيده؛ او را به بالاترين درجات بهشت
برآورد، تا كسى در
منزلت با او برابر نباشد و در مرتبت با او همسر نگردد و هيچ
فرشته مقرب و پيغمبر
مرسل نزد تو با او به موازات بر نيايد. و قبول شفاعتش را در ميان
اهل بيت طاهرين و
مؤمنان از امتش بيش از آنچه وعده دادهاى به او اعلام فرماى، اى
كسى كه وعدهات
نافذ است. اى كسى كه بديها را به چندين برابرش از خوبيها تبديل
مىكنى! زيرا كه تو
صاحب فضل عظيمى!
الدعاء الثالث
وكان من دعائه (عليه السلام) في الصلاة على حملةِ العرشِ و كلِّ
ملك مقرّب
اللَّهُمَّ وَحَمَلَةُ عَرْشِكَ الَّذِينَ لا
يَفْتُرُونَ مِنْ تَسْبِيحِكَ، وَلا يَسْـأَمُـونَ مِنْ
تَقْـدِيْسِـكَ، وَلا يَسْتَحسِرُونَ مِنْ عِبَادَتِكَ، وَلاَ
يُؤْثِرُونَ التَّقْصِيرَ عَلَى الْجِدِّ فِي أَمْرِكَ، وَلا
يَغْفُلُونَ عَنِ الْوَلَهِ إلَيْكَ.
وَإسْرافِيْلُ صَاحِبُ الصُّوْرِ،
الشَّاخِصُ الَّذِي يَنْتَظِرُ مِنْكَ الاذْنَ وَحُلُولَ الامْرِ،
فَيُنَبِّهُ بِالنَّفْخَةِ صَرْعى رَهَائِنِ الْقُبُورِ.
وَمِيكَآئِيلُ ذُو الْجَاهِ عِنْدَكَ،
وَالْمَكَانِ الرَّفِيعِ مِنْ طَاعَتِكَ. وَجِبْريلُ الامِينُ
عَلَى وَحْيِكَ، الْمُطَاعُ فِي أَهْلِ سَمَاوَاتِكَ، الْمَكِينُ
لَدَيْكَ، الْمُقَرَّبُ عِنْدَكَ، وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ عَلَى
مَلائِكَةِ الْحُجُبِ، وَالرُّوحُ الَّذِي هُوَ مِنْ أَمْرِكَ.
أَللَّهُمَّ فَصَلِّ عليهم وَعَلَى
الْمَلاَئِكَـةِ الَّـذِينَ مِنْ دُونِهِمْ مِنْ سُكَّـانِ
سَمَاوَاتِكَ وَأَهْلِ الامَانَةِ عَلَى رِسَالاَتِكَ، وَالَّذِينَ
لا تَدْخُلُهُمْ سَأْمَةٌ مِنْ دؤُوب، وَلاَ إعْيَاءٌ مِنْ لُغُوب
وَلاَ فُتُورٌ، وَلاَ تَشْغَلُهُمْ عَنْ تَسْبِيحِكَ الشَّهَوَاتُ،
وَلا يَقْطَعُهُمْ عَنْ تَعْظِيمِكَ سَهْوُ الْغَفَـلاَتِ،
الْخُشَّعُ الابْصارِ فلا يَرُومُونَ النَّظَرَ إلَيْكَ،
النَّواكِسُ الاذْقانِ الَّذِينَ قَدْ طَالَتْ رَغْبَتُهُمْ فِيمَا
لَدَيْكَ الْمُسْتَهْتِرُونَ بِذِكْرِ آلائِكَ وَالْمُتَوَاضِعُونَ
دُونَ عَظَمَتِكَ وَجَلاَلِ كِبْرِيآئِكَ وَالَّذِينَ يَقُولُونَ
إذَا نَظَرُوا إلَى جَهَنَّمَ تَزْفِرُ عَلَى أَهْلِ مَعْصِيَتِكَ:
سُبْحَانَكَ مَا عَبَدْنَاكَ حَقَّ عِبَـادَتِكَ.
فَصَـلِّ عَلَيْهِمْ وَعَلَى
الـرَّوْحَـانِيِّينَ مِنْ مَلائِكَتِكَ، وَ أهْلِ الزُّلْفَةِ
عِنْدَكَ، وَحُمَّالِ الْغَيْبِ إلى رُسُلِكَ، وَالْمُؤْتَمَنِينَ
على وَحْيِكَ وَقَبائِلِ الْمَلائِكَةِ الَّذِينَ اخْتَصَصْتَهُمْ
لِنَفْسِكَ، وَأَغْنَيْتَهُمْ عَنِ الطَّعَامِ والشَّرَابِ
بِتَقْدِيْسِكَ، وَأسْكَنْتَهُمْ بُطُونَ أطْبَـاقِ سَمَاوَاتِكَ،
وَالّذينَ عَلَى أرْجَآئِهَا إذَا نَزَلَ الامْرُ بِتَمَامِ
وَعْدِكَ، وَخزّانِ الْمَطَرِ وَزَوَاجِرِ السَّحَابِ، وَالّذِي
بِصَوْتِ زَجْرِهِ يُسْمَعُ زَجَلُ ألرُّعُوْدِ، وَإذَا سَبَحَتْ
بِهِ حَفِيفَةُ السّحَـابِ الْتَمَعَتْ صَوَاعِقُ الْبُرُوقِ.
وَمُشَيِّعِيْ الْثَلْجِ وَالْبَرَدِ. وَالْهَابِطِينَ مَعَ قَطْرِ
الْمَطَر إَذَا نَزَلَ، وَالْقُوَّامِ عَلَى خَزَائِنِ الرّيَاحِ،
وَ المُوَكَّلِينَ بِالجِبَالِ فَلا تَزُولُ.
وَالَّذِينَ عَرَّفْتَهُمْ مَثَاقِيلَ
الْمِياهِ، وَكَيْلَ مَا تَحْوِيهِ لَوَاعِجُ الامْطَارِ
وَعَوَالِجُهَا، وَرُسُلِكَ مِنَ الْمَلائِكَةِ إلَى أهْلِ الارْضِ
بِمَكْرُوهِ مَا يَنْزِلُ مِنَ الْبَلاءِ، وَمَحْبُوبِ الرَّخَآءِ،
والسَّفَرَةِ الْكِرَامِ اَلبَرَرَةِ، وَالْحَفَظَةِ الْكِرَامِ
الْكَاتِبِينَ، وَمَلَكِ الْمَوْتِ وَأعْوَانِهِ، وَمُنْكَر
وَنَكِير، وَرُومَانَ فَتَّانِ الْقُبُورِ، وَالطَّائِفِينَ
بِالبَيْتِ الْمَعْمُورِ، وَمَالِك، وَالْخَزَنَةِ، وَرُضْوَانَ،
وَسَدَنَةِ الْجِنَانِ وَالَّذِيْنَ لاَ يَعْصُوْنَ اللّهَ مَا
أمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ.
وَالَّذِينَ يَقُولُونَ: سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ
بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الـدّارِ.
والزّبانيةُ الذّينَ إذَا قِيْـلَ لَهُمْ:
خُذُوهُ فَغُلُّوْهُ ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوْهُ ابْتَدَرُوهُ
سِرَاعاً وَلَمْ يُنْظِرُوهُ. وَمَنْ أوْهَمْنَا ذِكْرَهُ، وَلَمْ
نَعْلَمْ مَكَانَهُ مِنْكَ، وَبأيِّ أمْر وَكَّلْتَهُ.
وَسُكّانُ الْهَوَآءِ وَالارْضِ وَالمآءِ،
وَمَنْ مِنْهُمْ عَلَى الْخَلْقِ فَصَلِّ عَلَيْهِمْ يَوْمَ تَأْتي
كُلُّ نَفْس مَعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ، وَصَلّ عَلَيْهِمْ صَلاَةً
تَزِيدُهُمْ كَرَامَةً عَلى كَرَامَتِهِمْ، وَطَهَارَةً عَلَى
طَهَارَتِهِمْ اللّهُمَّ وَإذَا صَلَّيْتَ عَلَى مَلاَئِكَتِكَ
وَرُسُلِكَ، وَبَلَّغْتَهُمْ صَلاَتَنَا عَلَيْهِمْ، فَصَلِّ
عَلَيْهِمْ بِمَا فَتَحْتَ لَنَا مِنْ حُسْنِ الْقَوْلِ فِيْهِمْ
إنَّكَ جَوَاْدٌ كَرِيمٌ.
ترجمه
:
خدايا و اما، حمله عرشت
كه از تسبيح تو سست نمىشوند، و از تقديست ملول نمىگردند و از
عبادتت وا
نمىمانند، و در مقام امر تو كوتاهى را بر كوشش نمىگزينند و
از شدت اشتياق به قرب
تو غافل نمىشوند.
و اسرافيل صاحب صور كه «چشم بر حكم و گوش بر فرمان» در انتظار
صدور دستور و حلول امر تو است تا به دميدن در صور در افتادگان
به زندان قبور را از
خواب مرگ بيدار كند.
و ميكائيل كه نزد تو صاحب جاه و از طاعت تو بلند جايگاه است و
جبرئيل امين وحيت كه فرمانروا در ميان اهل آسمانهاست و صاحب
منزلت در پيشگاهت و
مقرب درگاهت و بر آن روح كه بر فرشتگان پردهدار حرم كبريايت
گمارده است. آن روح كه
از عالم امر تو است.
پس بر همگى ايشان رحمت فرست، همچنين بر فرشتگانى كه پائينتر
از ايشانند از ساكنان آسمانهايت، و اهل امانت بر پيامهايت و آن
فرشتگان كه از كوشش
ملول نمىشوند، و از هيچ تعبى واماندگى و سستى نمىگيرند، و هوسها
ايشان را از
تسبيح تو باز نمىدارد و سهوى كه ناشى از غفلتها است، رشته
تعظيمشان را در پيشگاه
تو نمىگسلد، چشم خشوع فرو بستگانى كه تمناى نگريستن به نور
جمال تو در ضميرشان
نمىگذرد و سر تعظيم بزير افكندگانى كه آتش شوقشان به كمال معرفت و
زلال محبت
نمىافسرد، آنان كه سودازدگان ياد عطاياى تو اند و خاضع و راكع در
برابر عظمت شكوه
كبرياى تو اند و بر آن فرشتگان كه چون دوزخ را بر گنهكاران خروشان
بينند همى گويند:
«منزهى
تو (اى خدا) ما ترا چنانكه سزاوار عبادت تو است عبادت نكرديم».
پس رحمت
فرست بر ايشان و رحمتگستران از فرشتگانت، و اهل قرب و منزلت در
پيشگاهت و حاملين
پيام غيب بسوى پيغمبرانت، و امناء بر وحيت، و بر آن قبائل از
فرشتگان كه ايشان را
به خود اختصاص بخشيدهاى و بوسيله تسبيح و تقديس خود از خوردنى و
آشاميدنى بىنياز
كردهاى و در اندرون طبقات آسمانهايت جاى دادهاى.
و بر آن فرشتگان كه چون فرمان به
انجام وعدهات به قيام رستاخيز صادر شود بر اطراف آسمانها گماشته
شوند و بر خزانه
داران باران و رانندگان ابر و بر آن فرشتهاى كه از صداى زجرش بانگ
رعدها شنيده
شود، و چون ابر خروشان بوسيله او به شنا در آيد شعلههاى برقها
بدرخشد، و بر
فرشتگانى كه دانههاى برف تگرگ را بدرقه مىكنند، و فرشتگانى با
قطرههاى باران
فرود مىآيند، و فرشتگانى كه وكيلند بر خزانه باد و فرشتگانى كه بر
كوهها گماشته
شدهاند تا از جاى در نروند.
و فرشتگانى كه مقدار وزن آبها وكيل بارانهاى سخت و
رگبارهاى متراكم را به ايشان شناساندهاى و فرستادگان از فرشتگانت
كه با محنت بلاى
ناگوار يا نعمت دلپسند سرشار به اهل زمين فرود مىآيند و بر سفيران
بزرگوار
نيكوكار، از فرشتگان پروردگار و پاسداران عاليقدر و نويسندگان
اعمال ابرار و فجار و
بر فرشته مرگ و يارانش و بر منكر و نكير و بر «رومان» آزمايش كننده
اهل قبور و بر
طواف كنندگان بيت المعمور و بر مالك و خازنان دوزخ، و بر رضوان و
كليد داران بهشت،
و بر فرشتگانى كه مأمور آتشند و خدا را در آنچه به ايشان فرمان دهد
نافرمانى
نمىكنند، و مأموريت خود را انجام مىدهند و بر فرشتگانى كه به
اهل بهشت مىگويند: «درود
بر شما باد در برابر آنكه صبر كرديد پس اينك بهشت نيكو سرانجامى
است» و بر
فرشتگان پاسبانى كه چون به ايشان گفته شود كه: «او را بگيريد و در
غل كشيد و به
دوزخ در افكنيد» شتابان بسوى دوزخ رو مىآورند و گنهكار را
مهلت نمىدهند و بر هر
فرشتهاى كه نام او را از شمار انداختيم، و منزلت و مقامش را نزد
تو و مأموريتى را
كه به او محول فرمودهاى ندانستيم.
و بر فرشتگان ساكن هوا و زمين و آب. و بر هر
فرشتهاى كه بر خلق گماشتهاى پس بر همگى ايشان
رحمت فرست آن روز كه هر كسى در حالتى به
عرصه قيامت مىآيد كه رانندهاى و گواهى با او است. و رحمت فرست بر
ايشان كه كرامتى بر كرامت و پاكيزگى بر
پاكيزگيشان بيفزايد.
خدايا و چون بر فرشتگان و
فرستادگانت رحمت فرستى و درود ما را به ايشان
رسانى پس به سبب آنكه ما را به ذكر خير
ايشان توفيق دادهاى بر ما نيز رحمت فرست. زيرا كه تو بخشايشگر و
كريمى.
| 
